de Mirella De Cortes
Poberu e’ cussu chi est affattigau,
chi è surdu a sa bellesa de su mundu,
chi no sciri chi sa luna est in su celu,
chi no intendiri su cantu de is pillonis.
Curridi sentza e’si frimai,
no ascurta su bentu, no castiada su mari
o s’indorau de su tramontu.
No biri su soli, is froris, s’’reba,
no intende sa boxi de s’arriu
no, no si frimara … chi no teni tempus
e curridi, curridi, paridi ammacchiau
puru chi no si sciri
aundi bolliri andai.
Poberu e’ cussu chi tenet tottu
e no tenet tempus po’unu arrisixeddu,
po’unu fueddu bonu, po’ una tass’’e binu
buffada in cumpangia,
po’unu basidu,
po’chistionai cun passienzia, prexiu e allirghia.
Poberu e’ cussu chi s’ind’è scaresciu
comenti si narat
“Ti ollu beni”
In su coru, cussu poberu, tenet accuada
una mariposa tzurpa e infusta
chi no bolada e parede arrennegada
ca chentza amòri… no est una vida giusta.

Nessun commento:
Posta un commento