venerdì 28 ottobre 2016

A sa Rundine



A sa Rundine
de Bernardu Zizi



Poesia in lingua Sarda dedicata a tutti gli Emigrati che sognano un giorno di poter tornare nella loro amata terra.

Isterrida

Rundinella dogni annu a primu eranu
Festosa torrasa a su nidu amadu
In sa runda in sa loza in su balcone
E comente una calda strinta ’e manu
A cussos muros chi t’ana ospitadu
Intonasa un’arcanica cantone.
O innotzente emigrante puzone
Cantu assimizas a sa sarda zente
Chi fora a chentinaias e a mizas
S’isula bella ammentana ogn’istante.
O innozente puzone emigrante
Cantu assimizas a sa sarda zente
O emigrante puzone innotzente
Cant’a sa sarda zente t’assimizas
Chi fora a chentinaias e a mizas
S’isula bella dogn’istante ammentana
E solu s’isperanzia alimentana
De torrare a su caru nid’insoro.



Primu fiore

Che a tie cun bramas in su coro
Tian cherrere olare dogni die
A sas famiglias pro s’ider’umpare
Fizos isposas e babboso e mamas.
Che a tie in coro cun sas bramas
Tiana cherrere olare dogni die
Cun sas bramas in coro che a tie
Tiana cherrere dogni die olare

A sas famiglias pro s’ider’umpare
Babbos e fizos mamas e isposas
Pro godire de nou oras festosa
Poi chi tantu tempus an patidu.



Segunda retroga

Rundinella dogni annu a primu eranu
……………………………………..
De torrare a s’insoro caru nidu.



Segundu fiore

Oc’annu puru rundinella as bidu
Su destinu ’e sos sardos cant’est duru
Peregrinende in anzenu terrinu
Sognende un’aurora pius bella.
As bidu oc’annu puru rundinella
Su destinu ’e sos sardos cant’est duru
s bidu rundinella oc’annu puru
Cant’est duru ’e sos sardos su destinu
Peregrinende in anzenu terrinu
Sognende pius bella un’aurora
In sa terra natale ue dognora
Fina su sole risplende pius giaru.




Ultima retroga

Rundinella dogni annu a primu eranu
……………………………………..
De torrare a s’insoro nidu caru



Ultimu fiore

Su manzanu su tou cantu raru
In coro faghe nascher su piantu
A sos piseddos ch’in su lettu insoro
Istan pensende a su babbu lontanu.


Su tou raru cantu su manzanu
Faghe nascher’in coro su piantu
Su manzanu su tou raru cantu
Naschere faghe su piant’in coro
A sos piseddos ch’in su lettu insoro
A su babbu lontanu istan pensende.
Beranos e beranos aspettende
Chi torre cun sas rundines umpare
Passende tottu a bolu terra e mare
Veloce parti subra ’e ogni nue.
O rundinella messaggera digna
E pro su tempus chi stan’a torrare
A custos emigrados nd’ati tue
Sos salutos de totta sa Sardigna.



Nell’apparire della primavera tu, rondine, torni al vecchio nido sotto i tetti, sulle gronde, sui balconi e lo saluti con l’antico canto. O migratore uccelletto, quanto somigli ai figli di Sardegna! Anche essi, a migliaia, dalle lontane terre, sognano di tornare in volo al loro caro nido, per rivivere ore felici nell’abbraccio dei più cari affetti, dopo aver a lungo penato. Anche tu rondinella hai visto quanto è duro il destino dei Sardi che cercano il pane in terra straniera e sperano di veder presto l’aurora della terra natale, ove anche il sole brilla più chiaro. I fanciulli, al mattino, udendo il tuo canto, pensano al padre lontano e sognano di rivederlo con te alla nuova primavera. Tu, rondinella degna messaggera, vola tra le nuvole, attraversa terra e mare e porta ai Sardi lontani il messaggio e l’affetto di tutta la Sardegna.
http://www.luigiladu.it/poesias/a_sa_rundine.htm

Nessun commento:

Posta un commento